De oprichter, die zelf niet dakloos is, maakt zich vooral zorgen om de jongeren in de samenleving. “Steeds vaker kom ik mensen van rond de 25 jaar op straat tegen. Ze worden de ouders te duur en moeten het huis uit. Maar een baan vinden om onafhankelijk te zijn, is in deze tijd haast onmogelijk.”

Met 220 bedden, die de winterkouderegeling naast de reguliere opvang aanbiedt, denkt Willemse dat er voorlopig voldoende opvang is. Daarbij stelt hij echter wel dat het probleem van een groeiend aantal dak- en thuislozen hiermee niet is opgelost.