Uit het rapport blijkt dat de werkloosheidsdruk van zowel laaggeschoolden als werkzoekenden is afgenomen in de periode van 2010 tot en met 2011. Vele indicatoren bleven stabiel, zoals schoolse achterstand en overmatige schuldenlast. De twee voornaamste negatieve fenomenen zijn de algemeen stijgende levenskost, ook buiten Gent, en de ‘gekleurde armoede’ (armoede bij niet-Belgen).
Aan de hand van 21 indicatoren probeert het indicatorenrapport een zicht te krijgen op de evolutie van verschillende facetten van armoede zoals demografie, inkomen, arbeid, moeilijk te registreren kansengroepen, onderwijs, gezondheid, huisvesting en schulden.
De actualisering van de indicatoren uit het ‘Indicatorenrapport 2009’ heeft de vorm aangenomen van een webpublicatie, die ter beschikking wordt gesteld via de ‘Gent in cijfers’-website http://gent.buurtmonitor.be, evenals de website www.gent.be en de website van het Lokaal Sociaal Beleid www.lokaalsociaalbeleidgent.be. De indicatoren zelf worden ook ontsloten via de ‘Gent in cijfers’-website.
Twee duidelijke trends: stijgende levenskost en 'gekleurde armoede'
Het is niet de bedoeling van de publicatie om verklaringen te geven voor de evoluties van de besproken indicatoren, noch is er een eenduidig verklaringsmodel dat de verschillende trends kan verklaren. Er zijn wel twee duidelijke trends die het vernoemen waard zijn.
Het eerste fenomeen kan men bestempelen als de stijgende levenskost en de consumptiegerichte maatschappij. Voorbeelden hiervan zijn onder andere de veralgemeende stijging van de energiekosten in België en de signalen over een steeds grotere groep die betalingsmoeilijkheden ervaart. Een Gentse indicator zoals de toename van het aantal dossiers voor schuldhulpverlening sluit hierbij aan.
Het tweede fenomeen is de migratie. Talloze studies hebben al uitgewezen dat het armoederisico een stuk hoger ligt voor personen van etnisch-culturele minderheden. Die mensen zijn vaak achtergesteld op domeinen zoals tewerkstelling, onderwijs en huisvesting. Dat fenomeen wordt ook de ‘gekleurde armoede’ genoemd. De laatste jaren is er vooral een duidelijke migratiegolf vanuit de recente EU-landen naar de oudere en rijkere EU-landen, ook wel de intra-Europese migratie genoemd. Vaak gaat het om mensen die hun land verlaten vanuit een weinig comfortabele situatie en op zoek gaan naar meer welvaart. Ook in Gent is een vrij grote groep nieuwe EU-burgers neergestreken, waardoor de groep etnisch-culturele minderheden in Gent toeneemt. Verder zien we dat de werkloosheidsdruk voor de nieuwe EU-burgers (=EU12) en het aantal rechthebbenden op een leefloon of levensminimum toeneemt. Ondertussen lijkt de instroom van die nieuwe groep evenwel afgeremd.
De conclusie die hieruit getrokken kan worden, is dat armoede in Gent binnen een bredere geografische en maatschappelijke context geplaatst moet worden.
Resultaten Indicatorenrapport armoede 2011
De kern van de zaak blijft dezelfde als voor het ‘Indicatorenrapport armoede 2009’, namelijk de vraag of armoede in Gent toe- of afneemt. Voor de periode van 2008 tot en met 2010 is er een stijgende trend in een achttal armoede-indicatoren, zoals het aandeel etnisch-culturele minderheden, het aantal dossiers schuldbemiddeling per duizend inwoners, de werkloosheidsdruk bij nieuwe EU burgers (EU12), enz. Van de 21 geselecteerde indicatoren zijn er 19 beschikbaar voor die periode. Van die 19 vertonen er dus 8 een toename, 10 bleven er stabiel en is er 1 afgenomen.
De stijgende trend is echter niet zo eenduidig stijgend als in het ‘Indicatorenrapport armoede 2009’. Tal van indicatoren vertonen stabiliteit, wat in 2009 niet het geval was. Zo blijven bijvoorbeeld het aandeel kandidaat-huurders van sociale woningen en het aandeel personen met overmatige schuldenlast stabiel. Ook de schoolse achterstand in het vijfde leerjaar van het lager onderwijs is stabiel gebleven.
Heel wat indicatoren waren nog niet beschikbaar voor de periode 2011. In de al beschikbare cijfers zien we echter ook positieve signalen. Zo is de werkloosheidsdruk van zowel laaggeschoolden als jonge werkzoekenden afgenomen in de periode van 2010 tot en met 2011. In 2011 zien we voor het eerst een daling in het aantal uithuiszettingen.
Bredere context
Wanneer Gent binnen Vlaanderen en België gepositioneerd wordt, blijkt dat daar ook een aantal armoede-indicatoren een veralgemeende stijgende trend vertonen. De stijgende cijfers in Vlaanderen rond het aantal kinderen geboren in een kansarm gezin zijn bijvoorbeeld erg sprekend. De evoluties rond armoedeaspecten in Gent dienen dus duidelijk binnen een bredere geografische en maatschappelijke context geplaatst te worden en zijn onderhevig aan veralgemeende evoluties zoals huisvesting, opleiding, woonkosten en de arbeidsmarkt.
0 comments:
Post a Comment