Ik begin me meer en meer thuis te voelen in Sri Lanka, toch is iedere dag een avontuur. Iedere keer sta ik versteld van bepaalde gebeurtenissen die mijn weg kruisen en iedere dag leer ik bij van de mensen rondom mij. Onze school is druk in de weer met het voorbereiden van het jaarlijkse sportfeest, dit is een hele gebeurtenis, een waarlijk feest, alle congregaties uit de buurt zijn uitgenodigd: marist brothers, franciscan sisters, sisters of charity, parochie priester en als speciale gast iemand vanuit de politieke wereld. Dit feest vraagt veel van ons lerarenkorps en veel oefening van onze gasten, ik geniet ervan met volle teugen van, het is een unieke kans om iedereen beter te leren kennen, op het feest zelf dat op 7 maart doorgaat ben ik uitgenodigd als gast samen met onze regionale overste bro. Stan die op dit moment aanwezig zal zijn (foto's volgen later).
Vorige woensdag hebben we ons instituut te Kalmone bezocht (dit gebied was zwaar geteisterd door de tsunami, tot op vandaag zie je de sporen van dit drama), we bezochten het psychiatrisch centrum, ons boyshome en de village of hope (dit is een dorp dat door onze congregatie werd gebouwd na de tsunami om gezinnen op te vangen die getroffen waren door dit drama (ik zend enkele foto's van ons instituut), de oceaan is enkel 400 m ver, het was een unieke ervaring, wanneer je daar staat voel je, je erg klein en op hetzelfde ogenblik enorm vrij, wat een gevoel.
Op donderdag zijn bro. Chamith en ik naar Colombo geweest voor de verlenging van mijn visa (1 maand), weer een unieke ervaring, we moesten maar liefst 6 uur aanschuiven, lijst invullen, controle, wachten, etc), zo heb een kleine kijk op hoe de bureaucratie in Sri Lanka werkt, weer een ervaring rijker. Zo beste vrienden, dit zijn onze belevenissen van deze week,de groeten aan iedereen, en tot de volgende keer, veilige en goede reis aan onze vrienden die naar Slowakije gaan,
vele groetjes,
Br. Christoph.
0 comments:
Post a Comment